MARIA STRYJEŃSKA

Maria Stryjeńska (1777-1848) — lubelska powieściopisarka, poetka i tłumaczka. Urodziła się w Stryjnie koło Piask. Wzmianka o miejscowości Stryjno pojawiła się w dokumentach już w 1407 r. Wymieniono ją w związku ze starą szlachecką rodziną Stryjeńskich herbu Tarnawa. Ród Stryjeńskich pozostawił po sobie imponującą bibliotekę wyśmienitych dzieł klasyków literatury polskiej i światowej, która przejęto przez państwo po 1944 r. M. Stryjeńska jest autorką powieści: „Dziedzic i poddani” (1829), „Dwanaście dni pożycia rodziny chińskiej…” (1834), poezji „Do Boga” (1802), oraz bajek (1816). Tłumaczyła z języka niemieckiego „Kazania” Zollikoffera oraz wiersze włoskiego poety Pietro Metastasia. Współpracowała z warszawskimi pismami „Nowy Pamiętnik Warszawski” (1802 r.), „Pamiętnik Warszawski czyli Dziennik Nauk i Umiejętności” (1816), „Pamiętnik Umiejętności Moralnych i Literatury” (1830). Powieściopisarka była entuzjastką i propagatorką poezji A. Mickiewicza. Zmarła w Sobieskiej Woli, jej ciało złożono na cmentarzu ewangelicko-augsburskim przy ulicy Lipowej w Lublinie.

Opracowała K.Zabratańska