ALINA WAWRZOSEK

Alina Wawrzosek (1924-2008) lubelska farmaceutka, malarka z zamiłowania i działaczka społeczna urodziła się 28 września w Warszawie jako jedyne dziecko Józefa Wasilewskiego, oficera WP i Zofii z Korsaków. Najwcześniejsze lata życia Alina spędziła jednak w koszarach w Kobryniu, gdzie jej ojciec dostał stanowisko dowódcy batalionu, a następnie w Przemyślu, gdzie mieszkała do 1939 roku (A. Wróbel, Mgr farmacji Alina Wawrzosek, „Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne”, t. 65, nr 6/2009, s.421). Tam ukończyła szkołę powszechną i trzy klasy gimnazjum. W tym czasie zaczęła rysować i malować. W wakacje 1939 roku dostała od rodziców wymarzone farby olejne. Pierwszym obrazem, który namalowała była Matka Boska z Dzieciątkiem na tle krajobrazu (Tamże, s. 421).

Po wybuchu wojny jej ojciec – wojskowy wyruszył na front (Po kampanii wrześniowej Józef Wasilewski pozostał w Polsce i działał w konspiracji. Został aresztowany w 1941 roku i zginął w obozie w Dachau), natomiast Alina z matką znalazły się w obozie dla internowanych na Węgrzech. Tam ukończyła Polskie Gimnazjum i Liceum oraz rozpoczęła studia na Wydziale Filologicznym. Za namową matki, której ogromnym pragnieniem było aby córka została farmaceutką, Alina zrezygnowała ze swoich planów. Następnie w 1943 r. rozpoczęła studia na Oddziale Farmaceutycznym na Uniwersytecie w Budapeszcie (W. Prokopczuk, Alina Wawrzosek,http://teatrnn.pl/leksykon/node/4429/alina_wawrzosek_1924%E2%80%932008). Już wtedy wykazywała duże talenty organizatorskie. Radziła sobie tak dobrze, że jako praktykantka samodzielnie prowadziła aptekę pod nieobecność jej właściciela. Po zakończeniu wojny Alina wraz z matką wróciła do Polski. Zamieszkała w Lublinie, z którym związała swoje życie zawodowe, społeczne i artystyczne. Natychmiast rozpoczęła studia farmaceutyczne na Akademii Medycznej, jednocześnie pracując w różnych aptekach, aby się utrzymać. Do jej dokonań zawodowych należy m.in. opracowanie jednolitego statutu dla aptek szpitalnych, zorganizowanie pierwszego w Polsce wojewódzkiego laboratorium kontroli leków oraz powołanie inspektorów farmaceutycznych przy miejskich i powiatowych wydziałach zdrowia (A. Wróbel, Mgr farmacji dz. cyt., s.421).

Z inicjatywy Aliny Wawrzosek zorganizowano także w 1975 roku pierwszą na Lubelszczyźnie placówkę muzealnictwa farmaceutycznego – Salę Historyczną Farmacji Lubelskiej, która stała się początkiem istnienia Apteki-Muzeum w Lublinie (W. Prokopczuk, Alina Wawrzosek , dz. cyt.). Angażując się w pracę i działalność społeczną, Alina odsunęła na długi czas zamiłowanie do twórczości artystycznej. Dopiero w 1969 roku, w czasie pobytu w sanatorium znalazła czas na powrót do malowania. Na rozwój talentu artystki z pewnością duży wpływ miał życzliwy i pełen entuzjazmu stosunek jej współpracowników do twórczości Aliny. Każdy nowy obraz był umieszczany w prowizorycznej “galerii” jaką stanowiła przeszklona szafa w lubelskim Zarządzie Aptek. Tematami jej prac były pejzaże, kwiaty oraz martwa natura. W dorobku artystycznym Aliny Wawrzosek znalazło się łącznie 543 obrazów, w tym 230 olejnych i 188 akwareli. Zorganizowała 8 wystaw indywidualnych, ponadto jej obrazy były pokazywane na 75 wystawach zbiorowych (A. Wróbel, Mgr farmacji dz. cyt., s. 421). Alina przez 11 lat pełniła również funkcję prezeski Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych. W tym czasie Towarzystwo stało się ważnym ośrodkiem życia artystycznego i kulturowego Lublina. Pozostawiając po sobie wybitne dokonania Alina Wawrzosek zmarła w wieku 84 lat, 30 listopada 2008 roku (W. Prokopczuk, Alina Wawrzose , dz. cyt.).

Opracowała J. Juros